W pierwszych dniach nowego Polska odczuła przejściowo wzrost prędkości wiatru, ale najsilniejsze i gwałtowne wichury ominęły naszą część Europy. Dodatkowo na północy kraju zaobserwowano intensywny „efekt morza” i silne burze śnieżne, które spowodowały w tej części kraju przyrost pokrywy śnieżnej o nawet 20-35 cm śniegu. Jednak z zachodniej Europy wkroczy bardzo aktywny atlantycki niż baryczny, niosący ekstremalne porywy wiatru, miejscami przekraczające 120-140 km/h. Dlatego ekstremalne podmuchy wiatru mogą powodować przerwy w dostawach energii elektrycznej, niebezpieczne warunki na akwenach oraz odwołania lotów w kilku krajach europejskich.
Prognozowane porywy wiatru w okresie od 5.01.2026 r. do 12.01.2026 r. według modelu ECMWF dla Europy i obszarów przyległych
Wichury spowodują duże szkody w Europie
Na początku nowego roku rozległy i silny antycyklon zablokował aktywną cyrkulację atlantycką nad zachodnią i północno-zachodnią częścią Starego Kontynentu. W konsekwencji między północą, centrum i fragmentami wschodu kontynentu europejskiego uaktywniły się ośrodki niskiego ciśnienia, przynoszących opady, spływ zimnych mas powietrza oraz wzrost prędkości wiatru, także nad obszarem Polski. Dodatkowo zaobserwowano liczne burze śnieżne i silne śnieżyce o podłożu konwekcyjnym. Prognozy wskazują, że w kolejnym tygodniu obecny układ baryczny zostanie przerwany, gdy wyż ustąpi miejsca aktywnemu niżowi, który dotrze nad obszary zachodniej oraz północno-zachodniej Europy. Jednak większej odwilży nie widać w naszej części Europy do okolic drugiej połowy stycznia 2026 r.
Zobacz też: Jest pogoda do końca stycznia 2026 r. Mróz poniżej -25°C, silne śnieżyce i burze śnieżne w Polsce
Prognozowany trend wstępnie temperatury minimalnej w okresie od 5.01.2026 r. do 14.01.2026 r. według modelu ECMWF HRES 0.1 dla Polski
Oczekujemy, że prognozowany epizod bardzo silnego wiatru będzie związany z głębokimi niżami znad Atlantyku. Przeważnie oddziałującym na obszary zachodniej i północno-zachodniej części kontynentu w okresie 6.01.2026 r. do 11.01.2026 r. Najbardziej wietrzne warunki prognozowane są dla obszaru rozciągającego się od Irlandii oraz Wielkiej Brytanii po Francję i południowe Niemcy. Wskazujemy, że dane prognostyczne ECMWF i GFS wskazują na możliwość wystąpienia bardzo silnych porywów, lokalnie dochodzących do 100-135 km/h.
Prognozowana silna wichura na 9 stycznia 2026 r. według modelu ECMWF dla zachodniej części Europy
Będą poważne utrudnienia przez wichury na Starym Kontynencie
Najsilniejsze podmuchy spodziewane są szczególnie w pasie wybrzeży południowych i zachodnich w wymienionych regionach oraz miejscami w południowej części Niemiec, jak i też obszaru Francji. Wskazujemy, że na akwenach morskich pomiędzy Atlantykiem a Morzem Północnym prędkość wiatru osiągnie jeszcze wyższe wartości, prowadząc do powstania ciężkich warunków sztormowych i ograniczeń w ruchu jednostek pływających po tych akwenach. Tego typu wiatr stanowi realne zagrożenie, powodując wiatrołomy oraz zerwania linii energetycznych, a tym samym czasowe braki prądu.
Spodziewane silne wichury na zachodzie Europy do 11 stycznia 2026 r. według modelu ECMWF HRES 0.1
Groźna pogoda i wichury na Starym Kontynencie
Gradientowe porywy wiatru stanowi realne zagrożenie, powodując wiatrołomy oraz zerwania linii energetycznych. Dodatkowo możliwe czasowe braki prądu w niektórych regionach Europy. Dodatkowo wystąpić mogą poważne utrudnienia komunikacyjne. W okresie największego nasilenia wiatru należy liczyć się z zakłóceniami w działaniu cywilnych portów lotniczych, wynikających z ograniczeń bezpieczeństwa. Prognozy wiodących modeli wskazują, że ośrodki niżowe związane z cyrkulacją atlantycką wypełniać się będzie nad zachodnią i centralną Europą. Dlatego w Polsce nie prognozujemy tak silnych porywów wiatru jak na pozostałym obszarze Starego Kontynentu.
Prognozowane silne wichury do 12 stycznia 2026 r. według modelu ECMWF HRES dla części Starego Kontynentu
Jednak w minionych dniach miejscami w Polsce pojawiły się wyraźniejsze porywy wiatru, dodatkowo połączone były z opadami konwekcyjnymi i burzami śnieżnymi. Ponadto wzrost prędkości wiatru nastąpił w związku z oddziaływaniem ośrodka niżowego przesuwającego się nad północną częścią Starego Kontynentu. Największe prędkości wiatru wystąpiła pasie północnym, zachodnich województwach oraz miejscami w rejonach górskich na południu, jak i też w zasięgu oddziaływania śnieżyc konwekcyjnych, powodując zawieje i zamiecie śnieżne. Dane pomiarowe ze stacji IMGW wskazały, że szczególnie silne podmuchy wiatru wystąpiły w rejonach nadmorskich. Szczególnie otwartych akwenach Bałtyku oraz południowych regionach Polski, powodując groźne warunki atmosferyczne. Po kulminacji nastąpiło wyraźne osłabienie wiatru, aczkolwiek okresami prędkość wiatru może wzrastać, ale na ogół poniżej progu wichury.
Źródło: Fanipogody.pl, modele.imgw.pl, wxcharts.com